isa sa loob ng siyam na madaling araw.

Namulat ang aking mata. Nagising ako ng atungal ng mga tandang na manok sa madaling araw. 3am. Pinipilit kong bumangon, ngunit mabigat pa rin ang talukap ng aking mata. Parang may kung ano sa aking higaan, parang may kung anong karisma ito at ayaw kong iwanan. Idagdag pa ang simoy ng hangin, malamig, mabango, ang sarap managinip at manatili sa ibang mundo. Ngunit kailangan nang bumangon may katatagpuin pa ako. Sa loob ng siyam na madaling araw. Sana di ko siya mabigo. Isang genie.

Malapit na ulit ang simbang gabi. 4 na tulog na lang. Muli, malalanghap sa hangin ang sarap ng bibingka at puto bumbong sa madaling araw. Muli, susubukan ko na namang gumising ng maaga para makapagsimba. Muli, mapupuno na naman ang simbahan ng mga tao. Ilan para sa kinalakihan, ilan para sa pananampalataya at ang marami para sa katuparan ng isang kahilingan.

Mula ng marinig ko ang usap-usapan sa lugar namin tungkol sa simbang gabi, tungkol sa isang kahilingan, pinipilit ko nang gumising ng siyam na araw tuwing sasapit ang mga panahon na iyon. Nagtagumpay ako. Minsan. Isa.

Isa. Medyo mahirap din ang gumising ng ganoong kaaga araw-araw, pero nagawa ko. Isang beses. Ngunit di naman natupad ang wish ko. Iyon ang natatandaan ko. Siguro dahil sa loob ng siyam na araw na iyon mahigit kalahati late ako o dahil mahigit kalahati hindi ako naligo o dahil madami akong wish o kaya hindi totoo, hindi totoo ang sabi-sabi.


Panakot o pang-enganyo siguro ng matatanda sa anak nila ang katuparan ng kanilang kahilingan. Siguro kung wala ang ganitong paniniwala baka hindi mapuno ang simbahan o walang tao sa basketball court habang nagmimisa. Wala sigurong mga magkasintahan sa mga parking lot ng simbahan ang nagpapawian ng lamig ng kapaskuhan. Siguro konti lang ang magsisimba nang umagang kaysarap matulog at managinip.

Siguro ganoon talaga ang buhay, tulad sa paniniwala sa isang kahilingan kapalit ng siyam na araw na sakripisyo. Siguro kailangan muna natin ng paghuhugutan para magawa ang isang bagay na kailangan ng pagtitiyaga. Kailangan siguro natin minsan ng inspirasyon para makamit ang habol natin sa buhay, inspirasyon para sa mga pangarap. Siguro kailangan pang may thrill para di boring ang buhay. Siguro ganoon talaga buhay, tulad ng simbang gabi at tulad ng isang kahilingan.

Ngayon na nalalapit na ulit ang panahon ng simbang gabi, magsisimba ako. Hindi para sa isang kahilingan, kundi para manuod ng mga taong nagdadasal at nakuluhod habang natutulog este nakapikit, para manuod ng mga taong pinipilit labanan ang antok ngunit nanaginip na naman at nakabukas ang bibig habang nakahiga sa balikat ng isang estrangherong nagsisimba para sa katuparan ng isang nitong kahilingan.

at para sa puto bumbong at bibingka.

Merry Christmas to all. Happy New Year!