Hinahanap ko ang taong hindi siya. Pilit akong nagtatanong, naghihintay sa bawat isasagot niya. Ngunit sa totoo lang, ang hinihintay ko mula sa kanya ang mga sagot na nais kong marinig. Sumagot siya. Iba ang sagot niya, malayo sa inaasahan, sobrang malayo, hindi ko na kayang maabot. Kinukulit ko siya, pilit kong pinapaintindi na hindi ganoon iyon, hindi iyon ang tamang sagot … hindi iyon ang nais kong marinig.
Hindi ko alam kung bingi siya, mabagal, tanga, o sadyang hindi lang niya ako makuha, o baka naman iyon talaga ang sagot niya…iyon talaga siya.
Gusto kong maramdaman niya ang nararamdaman ko, pero hindi, iba ang naiisip niya sa iniisip ko, iba ang pagpapahalaga niya sa akin sa pagpapahalaga ko sa kanya. Magkaiba kami sa lahat ng bagay. Sobrang iba.
Ano ba ang gagawin ko? Hindi ko maisip ang gusto niya, hindi ko alam kung paanong pakikisama ang alam niya, hindi kami magkatagpo, hindi ko alam kung hanggang kailan ko siya kakilala, hindi ko alam kung hanggang kailan ko siya makakausap.
Pilit kong hinahanap ang taong gusto kong maging siya. Pero nakakatamad na, normal lang. Pilit siyang lumalayo sa dinidikta ko, hindi siya kumikibo sa pagpaparinig ko, hindi talaga siya ang taong iyon. Iba siya.
Bakit ko nga ba pinoproblema iyon? Siguro ako nga ang may mali, bakit ko ba siya hinahanap sa ibang paraan? Hamu na nga.
Hindi siya iyon.
Iba siya, iba iyon.
*Gusto kong magdagdag at magbawas sa gawa kong ito, parang gusto kong baguhin ngunit wala na talaga kong maisip, lumipas na kasi, wala na akong nararamdaman. Pero bilang hiniling ni ate milka, pilit kong inalala at ipost ito.
0 comments:
Post a Comment