Friday, January 8, 2010

i lost my phone. yay.

Di ko alam kung mababasa niya ito, pero magpapasalamat lang ako.


January 8, kung di lang ako isang malaking 'T' at kalahati, naiwan ko ang cellphone ko sa cr ng gym. Nakaligtaan ko pagkatapos kong magbihis ng PE uniform. Matagal na noong naalala ko. Naiinis talaga ako sa sarili ko.

Ngayon lang ako nawalan ng phone at unang sim ko pa iyon, mahalaga sa akin iyon. Di ko alam kung bakit ko naiwan, siguro kampante ako na hindi ko iyon mawawala. Ilang ulit ko din binalak na hanapin sa bag ko ang phone para icheck kung may nagtext, pero lahat balak lang at hindi ko hinalungkat masyado dahil ang daming laman ng bag ko noong mga oras na iyon, nakakatamad maghanap. Isa pa masyado kong nalilibang, favorite ko na talaga ang PE simula noong practicals namin. Parang ayokong mag-isip ng ibang bagay pag PE na, kasi mahal na mahal ko. Ganoon tuloy ang nangyari.

May dahilan siguro kung bakit nawala ang phone ko. Pupunta dapat kasi akong debut ngayong araw at ittext pa lang ako kung saan ako hihintayin at gustong gusto ko talagang magpunta, pero kailangan kong mag-aral. Mag-aaral na lang tuloy ako, di na kasi nila ko maittxt. Siguro may itinuro lang sa akin, sa priorities ko.

Salamat.

Salamat sa iyo na nakasama ko sa buong oras. Kasalanan niya ito e, nilibang niya ko. haha. Salamat sa pagsama sa engg at pagpasa ng answer sheet sa onse. Sa BJ... at sa isa pang BJ. lol. Dalawa kasi binili namin. beh. At sa isaw sa Ricarte. Noong maalala ko na nawawala na talaga phone ko, nagpaload pa siya para matawagan iyong phone, sobrang naappreciate ko. Salamat. Tapos siya pa nagbayad ng ikot papuntang gym, nakakahiya talaga, pero salamat dun. Kahit pagod na pagod na kami sa kalalakad, sinamahan pa rin niya ako.

Bittersweet na araw. Masaya ako noong araw na iyon, kahit nawala iyong phone ko nalaman ko naman na sa Cagayan ako magbabakasyon ngayong summer. Gusto ko ng milk candy, chicharabao, at pancit batil patong? Sana tama. yay. Excited na ako. Pinayagan na din ako, tsaka sana sa tita mo din sa bataan. haha. Sisimulan ko na ding mag-ipon. yey.

Napatunayan ko na may dahilan sa bawat pangyayari. Salamat sa araw na ito. I lost my phone, kasi...

malandi! malandi! malandi!
mura! mura!
mahal! mahal! mahal! ---hahaha, kame lang makakaintindi nito. behlat!

1 comment:

  1. MAJOR malandi! HAHAHAHA. ang landi landi mo na winwin :D

    ReplyDelete