para kay Einstein*.

Magdadalawang taon pa lang nang magpaalam tayo sa isa't isa. Pero parang kay tagal na, namimiss na kita. Hindi na ako makapaghintay. Kailan kaya ulit tayo magkikita?

Ibang iba ka sa mga bago kong kaibigan, mas mahirap kang pakisamahan, pero sa iyo ako naging mas masaya at sa iyo ako mas maraming natutuhan. Apat na taon lang tayo nagkasama pero napalapit ka na sa aking puso. Apat na taon din iyon ng tawanan, payabangan, pataasan ng score, gala, sayawan, kantahan, kopyahan, asaran, apat na taong pagkakaibigan. Akala ko nga hindi ko kakayanin nang dumating na ang araw na kailangan na nating tahakin ang kanya-kanyang landas at maghiwalay. Pero wala naman tayong pagpipilian, iba kasi hilig mo sa hilig ko, iba ang pangarap mo sa pangarap ko. Hangad natin ang tagumpay ng bawat isa at alam natin na ang pamamaalam na iyon ay unang hakbang pa lang. Hanggang sa dulo nga nakangiti ka, tinitigan kita ng matagal at kinabisado ang iyong itsura. Hindi ko kasi alam kung kalian tayo muling magkikita.

Ang apat na taon na kasama kita ang pinakamasayang taon sa buhay ko. Hinding hindi ko malilimutan ang pinagsamahan natin, hinding hindi kita makakalimutan.

Salamat sa lahat, mahal kita.

Namimiss na kita, sana nasa mabuting kang kalagayan, sana pagtagpuin ulit ang landas nating dalawa.

 

*IV Einstein 08-09 MHPNHS